Wat is een Podcast?
"Podcasts: een techniek waarmee elke knoeier met een microfoon en een pc radiootje kan spelen"
Het internet lijkt soms op de Caraïben tijdens het orkaanseizoen: de ene hype is nog niet uitgeraasd of de volgende staat al klaar. Nog niet zo lang geleden leek het alsof blogs de traditionele nieuwskanalen zouden ondergraven, klassieke journalisten de werkloosheid zouden insturen en het aanschijn van de wereld zouden veranderen.
Niets van dat alles natuurlijk: elke zichzelf respecterende krant heeft inmiddels het bloggen gecoöpteerd. Het merendeel van die krantenblogs bestaat voor de helft uit verwijzingen naar andere blogs en voor de andere helft uit oeverloos geëmmer - net zoals alle andere blogs.
Niets nieuws onder de zon. De Amerikaanse sciencefictionauteur Theodore Sturgeon zei ooit dat negentig procent van alle sciencefiction pure rotzooi is, gewoon omdat negentig procent van eender wat pure rotzooi is. Het komt erop aan die tien waardevolle procenten te vinden.
Zo is het ook met de jongste hype in het rijtje, namelijk podcasts - een techniek waarmee elke knoeier met een microfoon en een pc radiootje kan spelen.
Het fenomeen podcast werd naar het schijnt uitgevonden door Adam Curry, een mediapersoonlijkheid die wij ons herinneren als de heel foute presentator van Countdown op Veronica. De grote hype kwam op gang toen Apple in juni van dit jaar ondersteuning voor podcasts in zijn iTunes-software inbouwde.
Sindsdien is er geen ontkomen meer aan. De VRT biedt sinds deze zomer vier radioprogramma's als podcast aan, netjes over de netten gespreid: De bende van Marconi (Radio 1), Peper en zout (Radio 2), De geluidsfabriek (Klara) en De afrekening (Studio Brussel).
Alleen Donna valt uit de boot. De VRT zou de VRT niet zijn als er geen grondig doelgroepenonderzoek achter die beslissing zat, waaruit gebleken zal zijn dat de gemiddelde Donnaluisteraar geen computer heeft.
Ook de politiek heeft podcasting vlotjes omarmd. Sinds VB'er Jurgen Verstrepen persona non grata is in de Vlaamse ether, verspreidt hij zijn internetradioprogramma ZwartofWit als podcast op de servers van de partij Vlaams Belang.
En hoewel die partij in haar programma de verengelsing "een nieuwe bedreiging voor onze moedertaal" noemt (Hoofdstuk 9, punt a), goochelt ze op haar site vlotjes met termen als RSS-feed en podcasting.
En dat na 120 jaar taalstrijd! Maar we dwalen af. Ook premier Verhofstadt heeft het podcasten ontdekt: u kunt zijn persconferentie na de wekelijkse ministerraad beluisteren.
Andere Vlaamse podcasts zijn er van de Antwerpse stadsdichter, van een Kortrijkse lokale nieuwszender en van onze collega's techneuten van Diskidee. En het zal niet lang duren voor bloggers zich transformeren tot podcasters.
Het is immers veel gemakkelijker om oeverloos geëmmer in te spreken voor een podcast dan om het netjes uit te tikken voor een blog.
Met een blog werd iedereen zijn eigen uitgever, met een podcast heeft iedereen zijn eigen radiozender. Aan de kwaliteit van het verspreide materiaal verandert niets: negentig procent rotzooi, tien procent de moeite waard.
Met het verspreiden van rotzooi hebben wij trouwens heel wat ervaring. In een ver verleden mochten wij tijdens de zomermaanden gaten in de programmatie van een Vlaamse studentenradiozender vullen.
Wij draaiden toen de meest onbeluisterbare dingen door elkaar, opgevrolijkt door ongewild komische intermezzo's wanneer onze al even onervaren technicus weer eens de fout was ingegaan.
Ons handvol trouwe luisteraars draagt de herinnering aan dit programma mee als een dierbaar litteken. Het was leuk om te doen en heeft ons een goed idee gegeven van wat u mag verwachten als u een stel ongeremde knoeiers loslaat op een nieuw medium.
Bron: ZDNet.be